Het Plein

Verrot

Een paar zomers geleden lag er bij ons op het plein een lijk in een huis. Vier weken in totale staat van knock-out, voordat de postbode hem ontdekte. Er kwam een zwerm vliegen uit de brievenbus. Het lijk was van een dikke vent. Kalend, vriendloos, altijd in korte broek en badslippers. Zijn levenloze lichaam rook naar ingemaakte perziken. Zoet en weeïg.

Mannen in witte pakken ruimden zijn huis uit. Vrouwen op het plein hingen uit hun ramen, om een glimp op te vangen van de dooie. Ze zagen de pakken leuren met een leren bank en een in plastic gewikkeld eenpersoonsmatras. Daarna werd de boel afgeschermd. De man hebben ze niet gezien.

Ik vermoed dat zijn lichaam, deels vergaan, in een pot naar buiten werd gedragen. Zijn vlezige knieën en ronde buik, als perziken in glas tegen elkaar aan gedrukt.

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s