Familie

Culinair jargon

“Lust er nog iemand turtle bommen?” vroeg mijn tante. Met de opscheplepel wijzend naar de doperwtjes. Mijn neef (23): “Nee, maar kun je de goudvissen even doorgeven?” Daarop schoof mijn vader de kom met perziken uit blik naar hem toe.

Traditie. Van vroeger. Gestart in een periode waarin het ongelofelijk oncool was om ‘gewoon’ erwten en fruit uit pot te eten.

Standaard
Familie

Privévoorstelling

Soms denk ik wel eens aan mijn oma, de moeder van mijn vader. Dan herinner ik me vooral de glazen flessen Punica die ze in huis had, de keuken die naar oude koffie rook, de foto’s van mijn oudere nichtjes in de achterkamer en de tikkende gaskachel naast haar luie stoel.

Met oma had ik niet zo’n sterke band als met mijn andere grootmoeder. Misschien omdat wij er niet vaak genoeg kwamen. Misschien omdat ze al een hele rij kleinkinderen had, voordat ik geboren werd. Misschien omdat ik nog te klein was. Ik weet het niet.

Ik heb één speciale herinnering aan haar. Het was kerst. Ik keek Belle en het Beest in de woonkamer. Ik was vijf. Het was nog niet zo laat. Het was net donker. Ik zat in mijn pyjamaatje met mijn knuffelkater op de bank. De gordijnen waren dicht. Het was net een echte bioscoop, maar helemaal voor mezelf.

Mama dekte de tafel. Papa had oma met de auto naar ons huis gebracht. Hij ging mijn moeder helpen en vroeg oma zolang even te wachten in de woonkamer, bij mij.
We hebben toen samen film gekeken. Ieder op een andere bank, zoals in een echte bioscoop. Ik weet niet of we nog wat tegen elkaar gezegd hebben – ik denk het niet. Ik was heel verlegen, zij half doof. Maar dat ik haar eindelijk een keer voor mij alleen had, dat ik haar niet hoefde delen met vijf grote neven en nichten en een babybroertje, vond ik bijzonder.

Ik heb het met mijn ouders nog vaak over Punica (die nu overigens in PET-flessen zit) en de koffielucht in de keuken. Over deze herinnering heb ik nog nooit een woord gesproken. Uit angst dat ik hem als kind misschien verkeerd heb onthouden. Dat het misschien helemaal niet zo speciaal was. Of omdat het helemaal nooit gebeurd is, maar gewoon het verlangen van een klein meisje was.

Standaard