Rozenburg

Nootmuskaat voor mensen zonder tong

Als ik de smaak van nootmuskaat zou moeten beschrijven*:

Ik had vroeger, toen ik nog jong en student was (twee jaar geleden) een huisgenoot. Wij noemden hem Harry. Omdat hij zo harig was. Harige Harry.

Hairy Harry had niet zoveel interesse in hygiƫne. Hij droeg zijn sokken een halve week lang en ging eens in de vier dagen onder de douche. Bovendien had onze maat zijn eigen manier waarop hij de was deed.

Hij gooide elke vrijdag de hele inhoud van zijn wasmand in de machine (dat is: zijn beddengoed, twee grote handdoeken, twee paar verwassen sportsokken, vier spijkerbroeken, evenveel werkbroeken, shirts en fleece truien). Op zondag bedacht dat de was misschien wel klaar kon zijn. Dan dropte hij de zooi, voorzien van natte/dode hondengeur en soms zelfs schimmel net zo harig als hijzelf, in de droger.
Neem nou de drogerpluis van vriend Harry uit de filter. Vermaal die vlokken tot poeder. Tadaaa: nootmuskaat.

*Ik weet niet in welke situatie ik dat zou moeten doen. Misschien in een gezellig gesprek met iemand zonder tong. Alhoewel: hoe kan iemand zonder tong praten?

Standaard