Het Plein

Verrot

Een paar zomers geleden lag er bij ons op het plein een lijk in een huis. Vier weken in totale staat van knock-out, voordat de postbode hem ontdekte. Er kwam een zwerm vliegen uit de brievenbus. Het lijk was van een dikke vent. Kalend, vriendloos, altijd in korte broek en badslippers. Zijn levenloze lichaam rook naar ingemaakte perziken. Zoet en weeïg.

Mannen in witte pakken ruimden zijn huis uit. Vrouwen op het plein hingen uit hun ramen, om een glimp op te vangen van de dooie. Ze zagen de pakken leuren met een leren bank en een in plastic gewikkeld eenpersoonsmatras. Daarna werd de boel afgeschermd. De man hebben ze niet gezien.

Ik vermoed dat zijn lichaam, deels vergaan, in een pot naar buiten werd gedragen. Zijn vlezige knieën en ronde buik, als perziken in glas tegen elkaar aan gedrukt.

Advertenties
Standaard